Unmatched: Gevecht der Legendes

“Ik ben de Hulk!” “En ik ben Superman, ik ben sterker!”  “Nee, ik ben sterker, want ik heb kryptoniet mee!” “Maar ik vlieg weg vóór dat kryptoniet uit uw broekzak geraakt!” Het basisidee van Unmatched doet me denken aan dit soort discussie tussen kinderen op de speelplaats: twee legendarische figuren nemen de strijd op tegen elkaar om eens en voor altijd uit te maken wie de sterkste is.

Bermbommen, en waar blijven die Afghanen?

Er zit een gênant patroon in onze spelavonden: ik ben doorgaans degene die het spel meebrengt en uitlegt aan nieuwe spelers. Ik verlies ook vrijwel altijd. Deels ligt dat aan mijn vaste medespelers, een trio slimmeriken die elk nieuw spel heel snel doorzien. Maar meer dan mij lief is, gebeurt het ook dat ik een onverstandige zet maak, waarmee ik mijzelf buiten spel zet of een andere speler de overwinning cadeau geef. Het was niet anders bij onze eerste sessie van Pax Pamir, op de eerste Zot van ‘t Spel spellenavond sinds de zomer van 2020.

Oriflamme, of het gilde der ongeleide projectielen vs de oncontroleerbaren

De koning is dood, en zoals dat dan gaat, breekt de strijd om de opvolging los. Drie tot vijf families mengen zich in dit spel der tronen. Soldaten, boogschutters of plaatselijke heersers, spionnen, samenzweringen en hinderlagen… één voor één worden je pionnen in positie gebracht. Sommigen komen snel in actie, anderen blijven verscholen in de duisternis en wachten geduldig hun tijd af om op het juiste moment toe te slaan.

Clash of the Ardennes: Zot van ‘t Spel gaat kickstarten

Bij Kickstarter denk ik aan schreeuwerige reclames op Boardgamegeek “8734 % FUNDED IN 5 SECONDS!!!”. Honderden mini’s, drieduizend extra kaarten unlocked bij de stretched goals. Een gouden first player token, hoogstpersoonlijk door Reiner Knizia gesmeed in de lava van Mount Doom. Twintig kilogram spelplezier verdeeld over 40 dozen, en player boards die zoveel ruimte innemen dat je elkaar amper nog ziet zitten aan het andere eind van de tafel.